1. EGO-DOOD

In stilte breekt het masker af
Geen trots meer om te dragen
Het zelf verdwijnt in vage lagen
Geen zucht naar meer
Geen dorst naar groter
Verlost van ketens, vrij en ongebonden

De storm van binnen legt zich neer
Een zee van kalme golven
Een grimas van angst en pijn
Een duister wezen zonder licht

De scherven van ons bestaan
Versplinterd tot gruis

Daar waar tijd en ruimte geen grip meer heeft

In de schemering
Van de kosmische leegte
Snijden wij
Onze polsen door

In het diepste van
Het innerlijk domein
De ontbinding van het ego
Wij zijn eindelijk vrij

In het diepste van
Het innerlijk domein
De ontbinding van het ego
Wij zijn eindelijk vrij